Organisaties

Als de nood aan de man is binnen organisaties, is het verleidelijk te kiezen voor een opgelegde koers vanuit de leiding. Het loont te investeren in een traject dat de passie van medewerkers weer verbindt aan de koers van de organisaties. Daarbij kan ik van dienst zijn.
In zijn artikel ‘de Wet van het Groepsstreven’ maakt de grondlegger van Psychosynthese, Roberto Assagioli lang geleden al duidelijk dat hij een ander soort groep en organisatie voor ogen heeft voor de toekomst dan de traditioneel geordende machtsstructuren.

Lees verder

Hij zag voor zich dat eensgezindheid en groepsstreven pas zijn beslag zou vinden als mensen als individuen hetzelfde doel na zouden streven. Ieder voor zich op die manier die bij hem paste. Een dergelijke individuatie vraagt van de enkeling een bewustzijnsproces waarbij hij de eigen schaduw niet vermijdt. Wanneer het bewustzijn toeneemt, doorloopt de mens ook de stadia van leiderschapsontwikkeling. Uiteindelijk is het hoogste doel participatie en gemeenschap. Ik werk inmiddels ongeveer 40 jaar op allerlei plekken, in heel uiteenlopende rollen aan die ander soort groep en organisatie.

Ter Illustratie

De Raad van Bestuur en de Ondernemingsraad van een grote zorginstelling in één van de grote steden ons land waren middenin een reorganisatie met elkaar op voet van oorlog geraakt.
Tijdens de kennismaking met beide spelers was al snel duidelijk dat het wederzijdse wantrouwen sterk gelieerd was aan het vermijden van de eigen schaduw. Na een korte verhelderende begeleiding was er zicht op en bewustzijn over die onderliggende dynamiek. Het gemeenschappelijke doel was daarna snel geformuleerd.

Bij een kleine welzijnsinstelling in Zuid-Nederland werd ongelooflijk hard en professioneel gewerkt door de individuele medewerkers en een grote groep gepassioneerde vrijwilligers, inclusief een flinke groep betrokken bestuursleden. In de woorden van de toenmalige directeur: ‘iedereen soleert hier excellent’.
Lees verder..

Hier ontbrak de samenhang, de richting. Het orkest was een verzameling virtuozen zonder partituur en inspirerende dirigent. Met deze instelling heb ik in een intensief meerjarig proces doorlopen.
In een middelgrote stad in het centrum van Nederland bestonden allerlei losse ideeën en initiatieven om de stenen stadsvernieuwing een hart te geven met sociale (stads)vernieuwing.
Samen met de directeur van het welzijnswerk, de Gemeente, bewoners, woningcorporaties, zorginstellingen en actiegroepen hebben we verbindingen gelegd, bruggen gebouwd en is de sociale structuur leidend geworden. Partijen bundelden hun energie en krachten. Er ontstond een infrastructuur die ook bij navolgende uitdagingen behulpzaam was.

 


“Om te beginnen moet men beseffen dat een groep – een samengaan van enkelingen – in zichzelf een levend wezen vormt en dat de onzekerheid tussen de enkelingen over waarom ze samengaan is waarom ze samengaan.” (Roberto Assagioli en James Hillman)